Miłość w poezji ... i życie po setce...

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

(z książki: Miłość - wiersze i obrazy)

Pamiątki

Niebieskie oczy, krągłe paciory,
kąpane w niebie w dawne wieczory,
leżą w komodzie, w starej szufladzie -
kurz na nie pada, warstwą się kładzie...

Pocałowania, słodkie pieszczoty,
pachnące jeszcze wonią tęsknoty,
z dala od ludzi, z dala od zgiełku,
na dnie szuflady więdną w pudełku. -

I nic już więcej, tylko dwie róże,
i jedno słowo złote i duże,
zwinięte w papier leży w ukryciu -
może się przydać jeszcze raz w życiu.-

Historię Szwedki Dagny Carlsson - najstarszej blogerki na świecie....
umieściłam tutaj:
Życie zaczyna się po setce

Miłość wierszem pisana ... Szczęście...

Nieustannie przekonuję się, że książka z dedykacją o najlepszy prezent wszechczasów. Mam kilka takich książek, więc wiem o czym mówię...czuję do nich ogromny sentyment.

Dzisiaj ku miłemu zaskoczeniu 'wskoczyła mi prosto na oczy' książka z mojej biblioteczki, o której prawie zapomniałam, przynajmniej na ten moment..

"Miłość wiersze i obrazy" to tytuł pięknej książeczki, którą obdarowała mnie przed laty moja pierwsza, nowo-poznana amerykańska przyjaciółka o pięknie brzmiącym imieniu Fibi (Phoeba).
To był rok 2002. Zrobię książce fotki wkrótce....

Ścierając kurze na półkach z książkami, które stoją w równym szeregu.... jedna mała książeczka nie stała równo w szeregu z pozostałymi, lecz ukryła się za starym wazonikiem ze sztuczną, różową różyczką....

W samą porę sama mi się przypomniała....
właśnie miałam w planie dzisiaj wyruszyć internetowym szlakiem w poszukiwaniu polskiej poezji miłosnej...

A tu z za różowej ulubionej starej jak świat różyczki wyłonila się "Miłość wiersze i obrazy".
Przestałam sobie już zadawać pytanie "przypadek to???"

myślę, że to nie przypadek, a raczej szczęście




Na dzisiaj wybrałam Bolesława Leśmiana.

Szczęście

Coś srebrenego dzieje się w chmur dali.
Wicher do drzwi puka, jakby przyniósł list.
Myśmy długo na siebie czekali.
Jaki ruch w niebiosach! Słyszysz burzy świst?

Ty masz duszę gwiezdną i rozrzutną.
Czy pamiętasz pośpiech pomieszanych tchnień?
Szczęście przyszło. Czemuż nam tak smutno,
Że przed jego blaskiemn uchodzimy w cień?...

Czemuż ono w mroku szuka treści
I rozgrzesza nicość i zatraca kres?
Jego bezmiar wszystko w sobie zmieści,
Oprócz mego lęku, oprócz twoich łez...

Luty Miesiącem Pozytywnej Afirmacji Serca.

Miej serce i patrz sercem.

Serce to też mięsień, więc wymaga treningu.

Luty uznany jest w świecie za Miesiąc Zakochanych - 14 luty tzw. Walentynki.
Czy zatem tylko jeden dzień w roku patrzymy sercem? czy tylko 14-tego lutego jesteśmy zakochani"
Czy to wystarczy?

Czy wystarczy jeden raz w roku intensywny trening mięśni, aby być zdrowym,  sprawnym i silnym?

Photo: google

Serce to też mięsień.

Serce to siedziba Duszy, wrażliwości, uczuć, emocji .... wszelkiego rodzaju....
Chora Dusza - chore ciało i odwrotnie - Zdrowa Dusza - zdrowe ciało

Dlaczego nie możemy sobie poradzić z uczuciami? Dlaczego zakochanie mija i zazwyczaj przeradza się w coś dziwnego, niezrozumiałego, wręcz przeciwnego do zakochania.

Jeśli już mamy właśnie w lutym dzień zakochanych - popularne Walentynki, dlaczego nie możemy

cały miesiąc przeznaczyć na wytrenowanie naszego serca, zdolnego do prawdziwej Miłości.

Postaram się przez cały miesiąc luty umieszczać na blogu najpiękniejsze wpisy jakie wpadną mi w oko i serce dotyczące szlifowania serca - czyli uczenia się Miłości...
Pamiętajmy!
Zaczynamy zawsze od prawdziwego pokochania SIEBIE.
Jeśli zaczniemy od innych - poniesiemy klęskę.

Kochaj bliźniego swego jak siebie samego.

Dzisiaj zauroczył mnie post u Pepsi, który bardzo serdecznie polecam. Krótki i osadzony w temacie prosto i zrozumiale dla każdego. Jest również ćwiczenie...artystyczno-poetyckie... przydatne dla zakochanych na 14 Luty... Jestem pewna, że  14-tego lutego będzie obfity wysyp pięknej, oryginalnej poezji dla zakochanych.

Bądź uważna jak poetka i zacznij cieszyć się chwilą

Cytat: 
... "Bądź poetką byciem w tu i teraz. Obserwacją małych rzeczy, na które składa się obecny moment, rozkoszowaniem się nimi, spokojną kontemplacją i radosnym przeżywaniem.
Aby przykuwać do rzeczy uwagę w sposób, w jaki robi to poeta, bądź ciekawa. Zadawaj sobie pytania. Pytania każdego rodzaju.
Co widzę, kiedy się budzę?
Co teraz słyszę?
Jak się czuję?
Gdyby moje serce umiało mówić, co by powiedziało?
Jak mój mąż pije kawę?
O czym rozmawiają ludzie w pociągu?
Zapamiętaj słowa Betty Smith i patrz na wszystko tak, jakbyś widziała to albo pierwszy albo ostatni raz: teraz to Twój czas na Ziemi wypełniony chwałą"...

Bądź uważna jak poetka i zacznij cieszyć się chwilą