Martwienie się o dzieci i nie tylko o dzieci.

Lubimy, czy nie lubimy, ale nawyk martwienia się mamy zawsze pod ręką, tak na wszelki wypadek, na zapas...

 

Photo ze strony: link

 

Szczególnie kobiety mają zwyczaj ciągle martwić się o dzieci, nawet o te dorosłe. Też tak miałam, moje dzieci w dużym stopniu wyprowadziły mnie z tego błędnego koła. Pewnego dnia moi dorośli już synowie powiedzieli - masz się nie martwić i koniec. Grzecznie, ale stanowczo. Nie ważne jak póżno wrócimy, śpij spokojnie.
O dziwo dotarło to do mnie. Spałam spokojnie.... nie chciałam, aby oni martwili się, że ja się martwię.

Martwienie się jest bardzo męczące zarówno dla rodziców, jak i dzieci.... a pożytku zero.

Warto posłuchać co w tym temacie ma do powiedzenia dr Nella.

Kwestia zaufania.

Uczciwość, szczerość i zaufanie..... aż do bólu.
Czy jeszcze istnieją takie cechy w człowieku?

Ja wierzę, że tak.

Zobacz:
Kwestia zaufania

Nie musisz ze wszystkim się zgadzać....

Ważne jest słuchanie.... słuchanie sercem.
Jeśli słuchasz tylko przez pryzmat umysłu, po to, aby utwierdzić się w swoich dotychczasowych przekonaniach, o tym co już wiesz(?), a nie chcesz usłyszeć czegoś nowego.... to nie usłyszysz! Będziesz tylko krytykował, oceniał, plotkował...

 

Pamiętaj! Nie musisz ze wszystkim się zgadzać

 (u mnie zawsze tak jest),
ale słuchając bez uprzedzeń, możesz usłyszeć coś nowego dla siebie, chociażby mały plasterek nowej wiedzy, która może być brakującą cząstką na ten moment dla Ciebie do lepszego, zdrowszego, szczęśliwszego życia.
Nic jednak na siłę, nie można nikogo na siłę uszczęśliwiać, na siłę uzdrawiać....
każdy tańczy swój taniec. I tak jest dobrze, chociażby tym tańcem odciski uprzykszały nam życie.

  Link do filmów